Ardahanlı Yazar: Gülten Avşar yazdı "Coğrafyası Olmayan Acı"
Çocuklar ve Kadınlar İnsanlığın Ortak Sınavı
Dünyanın dört bir yanında, sınırların ötesinde ama kalbimizin tam ortasında iyileşmeyen bir yara kan akıp duruyor.
Evrensel adaletsizliğin sadece bugün değil, geçmişte de defalarca tekrarlandığını, ama her seferinde insanlığın onuruna bir yara açıyor.
Bu, sadece belirli bir bölgenin değil; Gazze’den İran’a, mazlumun ahının yükseldiği her karış toprağın, yani insanlığın temelinden vurulan evrensel bir adaletsizliktir.
Bugün ekranlardan akan görüntülerde sadece yıkılan binaları ya da dağılan hayatları görmüyoruz.
Aslında modern dünyanın vicdan enkazını izliyoruz.
Belirsizlik bir sis gibi gençlerin ve bizlerin geleceğinin üzerine çökerken, sarsılan sadece güven duyğumuz değil, insanlık onurumuz dur.
Çocukların masumiyeti, hiçbir ideolojinin veya siyasi ihtirasın kurbanı edilemeyecek kadar kutsaldır.
Şunu sormak zorundayız
Yönetimler kendi hatalarını, stratejik hamlelerini ve iktidar hırslarını gizlemek için neden hep en savunmasız olanları, çocukları kurban seçer?
Bir çocuğun hayallerinin çalınması, sadece bir coğrafyanın değil, bütün bir insanlık medeniyetinin iflasıdır.
Ölen her çocukla birlikte, aslında geleceğe dair bir umudumuz daha toprağa gömülüyor.
Ancak bu noktada en büyük tehlike, acının "sıradanlaşmasıdır."
Haber bültenlerinde birer istatistikten ibaret kalan o sayılar, aslında yarım kalmış hikayelerdir.
Gazze’deki bir annenin feryadı ile İran’daki bir gencin özgürlük çığlığı aynı dilde yankılanıyor. Çünkü zulüm pasaport sormuyorsa, adaletin de dili, dini ve ırkı olamaz.
Bizler, bu sınır tanımayan adaletsizliğe karşı sesimizi yükseltmekle sadece "başkaları" için bir şey yapmış olmayacağız; kendi insanlığımızı kurtaracağız.
Sessiz kalmak, sadece zalimin elini güçlendirmez, aynı zamanda bizi de bu suça ortak eder.
Unutmayalım ki! Karanlığı dağıtacak olan uzaklardaki bir ışık değil, bizim vicdanlarımızdan yükselen o ortak ve gür sestir.
Bu acı hepimizin ortak yükü, bu sorumluluk hepimizin borcudur.
Bugün başkasının çocuğunun acısına gözünü yumanın, yarın kendi çocuklarına bırakacak bir dünyası kalmayacaktır.
Sizce adaletin sesi, siyasetin gürültüsünü bastırmaya yetecek mi?
Gültem Avşar
Ardahan Gazetesi